Vier masterstudenten van het Conservatorium van Amsterdam wonnen via audities een plek in de Sinfonietta Academy. Ze spelen mee met Amsterdam Sinfonietta tijdens de tournee Intieme brieven onder leiding van Malin Broman. Ontmoet onze academisten.
De academisten van dit jaar zijn: Sonya Kyung Hyun Shin (viool), Marta Papane (viool), Elin Haver (altviool) en Daniel Brandon (cello). Ze spelen niet mee in de werken van Gesualdo en Vivaldi, die in kleine bezetting worden uitgevoerd, maar wel in het nieuwe vioolconcert van Reza Namavar voor Liza Ferschtman, in Stravinsky’s Suite Italienne (alleen op het concert van vrijdag 9 oktober), de Intieme brieven van Janáček en Weinbergs Rapsodie.
Sonya Kyung Hyun Shin
De Canadese Sonya Kyung Hyun Shin kwam een jaar geleden naar Amsterdam voor haar master viool bij Shunske Sato en Vera Beths. Daarvoor studeerde ze zes jaar in New York aan de Manhattan School of Music (MSM) bij Mark Steinberg. ‘Ik koos voor Amsterdam op aanraden van een vriendin van het MSM die inmiddels bij Shunske Sato studeerde en die me enthousiast maakte voor zijn lessen en ook voor de Amsterdamse muziekscene. Bij Shunske speel ik barokviool, maar ik speel ook ander repertoire voor hem, hij is heel veelzijdig en historisch geïnformeerd, hij zet me aan het denken. Vera ondersteunt deze combinatie en zij houdt mij op koers.’ Toen de audities van de Sinfonietta Academy werden aangekondigd, kende Sonya het orkest niet bij naam, maar het bleek dat ze al jaren naar Sinfonietta’s opnames luisterde. ‘Ik ben eigenlijk niet zo’n orkestmusicus, dus ik vind het heel leerzaam en leuk om met deze geweldige musici mee te spelen. Malin vertelt over de muziek in beelden, in plaats van te dicteren hoe het moet. Dat inspireert me enorm.’
Wat vind je van het programma?
‘Ik vind het prachtig dat het programma zo divers is. In het vioolconcert van Namavar hebben we allemaal onze eigen partij en het is best lastig om alles uit te tellen. De solopartij klinkt misschien chaotisch, maar het zijn eigenlijk eenvoudige akkoordenreeksen. Het is bedoeld als een weergave van energie, dat vind ik een treffende analogie. Het was heel nuttig om met de componist te werken, en ik vind het knap hoe Malin alles leidt en ondertussen genoeg ruimte aan Liza geeft. Het stuk van Janáček is het hoofdwerk. Ik speelde eerder zijn Eerste strijkkwartet en dacht dat Intieme brieven daarop zou lijken, maar het is veel intenser. Het is een uitdaging om het met strijkorkest te spelen, want je moet meer denken in effecten dan in klank. Stravinsky’s Suite is een ontzettend leuk stuk, met veel vrijheid in de cadensen. Het geeft een extra dimensie dat we het niet alleen uitvoeren, maar ook opnemen voor een cd. We sluiten af met Weinbergs Rapsodie. Liza neemt veel vrijheden, dus we moeten onze oren goed openhouden. Dat vind ik een mooie uitdaging.’
Marta Papane
De Letse violiste Marta Papane studeert bij Ilya Grubert en Tjeerd Top en zit in het tweede jaar van haar master. ‘Mijn reis naar Amsterdam begon in 2019, toen ik meedeed aan de eerste editie van RCO Young van het Concertgebouworkest. Ik dacht toen al: wauw, een geweldige stad! Maar ik moest eerst mijn middelbare school nog afronden. Mijn docenten aan de Letse Muziekacademie raadden me Ilya Grubert aan, dus ik nam een online proefles bij hem, vanwege de coronacrisis kon ik niet naar Amsterdam komen. Ik vond het geweldig, dus ik besloot auditie te doen voor een bachelor aan het CvA en gelukkig werd ik aangenomen!’ Sinfonietta kent ze van concerten, onder meer het programma Lonely Angel met Rick Stotijn van vorig jaar. ‘Ik vond het concept van het mixen van de stukken en het repertoire erg mooi, en de lichtinstallaties ook.’ Het huidige programma Intieme brieven bevalt haar ook goed. ‘Liza Ferschtman speelt prachtig en het is heel makkelijk om haar te volgen. Zelfs in het vioolconcert van Namavar hebben we echt geen dirigent nodig, omdat ze zo stabiel en zelfverzekerd is.’
Hoe ervaar je Sinfonietta’s manier van repeteren en samenspelen?
‘Ik vind het geweldig dat er bij elke repetitie en elk optreden steeds weer andere muzikale dingen gebeuren. Het is nooit hetzelfde en dat houdt het heel spannend om in Sinfonietta te spelen. Omdat je zonder dirigent speelt, word je positief gedwongen om je oren en je ogen te openen. Je moet heel goed weten welke partij het ritme heeft en wie er op welk moment de leiding heeft, want dat zijn lang niet altijd de eerste violen. Wat ik ook enorm waardeer aan dit project is dat we genoeg repetities hebben gehad om de muziek écht te leren kennen. Je gaat je tijdens het concert op je gemak voelen en je kan er dan echt van genieten. En ik hou van mijn groep, de tweede violen: het is zo’n kleurrijk palet aan persoonlijkheden en iedereen is heel gastvrij.’
Elin Haver
Altvioliste Elin Haver studeert bij Francien Schatborn en Lilli Maijala. ‘Ik studeer al heel lang in Amsterdam. Toen ik twaalf was ging ik al naar de Sweelinck Academy voor Jong Talent, daarna heb ik mijn bachelor aan het CvA bij Francien gedaan en dit jaar rond ik mijn master af. Ik heb overwogen om voor mijn master naar het buitenland te gaan, maar ik was met zoveel leuke dingen bezig in Amsterdam, dat ik besloot om hier te blijven. Dat is een ontzettend goede keuze geweest. Ik zit inmiddels in een strijkkwartet met Iris van Nuland en Stefano Bruno, het Otilka Quartet. Dat is echt een droom die uitkomt. En het is zó leuk dat zij tijdens dit project óók meespelen met Sinfonietta. Overigens heeft de tweede violist uit ons kwartet, Lucien Renette, in 2024 meegedaan aan de Sinfonietta Academy. Omdat ik uit Amsterdam kom, ken ik Sinfonietta natuurlijk heel goed, het is een iconisch ensemble! Ik ben als kind al heel vaak naar concerten geweest en vind het een eer dat ik nu zelf meespeel. Dat maakt me trots en blij.’
Voldoet de Academy aan je verwachtingen?
‘Het is precies zo inspirerend als ik had verwacht! De repetities waren geweldig en nu zitten we midden in de reeks concerten. ‘De eerste twee concerten in Tilburg en Amsterdam waren super inspirerend en we zitten er nu goed in, ik verheug me op de rest van de tournee. Wat deze Academy voor mij persoonlijk extra bijzonder maakt, is dat Ida Klokk-Bryhn de altvioolgroep aanvoert, zij zit in het Norwegian Chamber Orchestra. Ik heb overwogen om voor mijn master naar Noorwegen te gaan, om bij dat orkest de academie te kunnen doen. Wat een toeval dat ik nu in de Sinfonietta Academy tóch de kans krijg om met Ida te spelen, ze is een geweldige aanvoerder. Ik kende sowieso al best veel musici uit Sinfonietta, de Amsterdamse muziekscene is best klein. Liza Ferschtman kende ik natuurlijk ook, ik heb zelfs al eens eerder met haar samengespeeld. Ik vind het prachtig hoe zij het moderne stuk van Namavar presenteert en Weinberg is een feest. Het is heel fijn om te merken dat ze ons vertrouwt, want ze neemt behoorlijk veel vrijheid. Ook Malin is een fantastische violiste en ze inspireert ons allemaal om het beste uit onszelf te halen.’
Daniel Brandon
De Britse cellist Daniel Brandon studeerde vijf jaar in Hannover bij Leonid Gorokhov. ‘Ik vertrok op mijn achttiende naar Duitsland. Dat was best een grote stap, ik was nog best jong en sprak geen Duits, maar het is helemaal goed gekomen. Sinds augustus 2025 studeert hij in Amsterdam bij Ella van Poucke, waar hij nu in zijn laatste masterjaar zit. ‘Zij is een fantastische docent en weet precies wat ik nodig heb.’ Sinfonietta kent hij al lang. ‘Ik heb veel naar hun opnames geluisterd, vooral toen ik tiener was, de leeftijd waarop ik me onderdompelde in orkestrepertoire. Ik hield toen al van de intieme sfeer van het strijkorkest. Toen de audities voor de Academy werden aangekondigd was ik meteen zeer gemotiveerd om mee te doen.’ Zijn favoriet in het programma is Intieme brieven van Janáček. ‘Toen ik het stuk voor het eerst hoorde, begreep ik het niet meteen. Ik kon het met niets vergelijken, omdat Janáčeks muzikale idioom zo uniek is. Maar hoe vaker ik luisterde, hoe meer ik ervan ging houden. Inmiddels is dit denk ik het stuk dat ik het liefst speel, al vind ik de rest van het programma ook prachtig.’
Hoe heb je de Academy tot nu toe ervaren?
‘Ik had verwacht dat ik het geweldig zou vinden, en dat is ook zo. Alle academisten hebben een eigen coach, zodat je weet dat je altijd iemand kunt aanspreken als je iets nodig hebt of als je iets wilt vragen. Maar verder staan we er niet steeds bij stil dat we academist zijn: de musici van Sinfonietta zijn ontzettend gastvrij en we worden echt als collega’s behandeld. Ik voelde me vanaf het begin opgenomen in de cellogroep. Het is heel leerzaam om omringd te zijn door zulke fantastische spelers, die allemaal het uiterste van zichzelf vragen en werkelijk álles uit een stuk proberen te halen, qua concept en kleuren. Het verruimt steeds je idee van wat er mogelijk is, met ieder keer weer nieuwe ideeën en interpretaties. En ik heb ook veel geleerd van de efficiënte manier waarop ze repeteren, door heel zorgvuldig te kiezen wat ze zeggen, om zo het best mogelijke resultaat te bereiken.’
Noortje Zanen