Anne-Bartje Fontein

Terug naar overzicht

Rick Stotijn

Rick Stotijn (1982) kreeg op acht jarige leeftijd zijn eerste lessen en nam een aantal jaren later deel aan de jong talentklassen van de conservatoria van Utrecht en Amsterdam bij Peter Leerdam. Daarna vervolgde hij zijn opleiding aan het conservatorium van Amsterdam bij Quirijn van Regteren-Altena, Peter Jansen en bij zijn vader Peter Stotijn. In 2003 werd hij toegelaten tot de voorziening voor Excellerende Jonge Musici. (Studiefonds voor Jonge Meesters) die hem o.a. in staat stelde een Erasmus uitwisseling te volgen bij Bernard Cazauran aan het conservatorium in Lyon. Zijn eindexamen in 2005 was onderdeel van het Grachtenfestival en werd uitgezonden door de concertzender. Hij studeerde Cum Laude af.

Rick behaalde eerste prijzen bij het Prinses Christina Concours, Goois Jeugd Muziek Concours, Stichting Jong Muziektalent en volgde talrijke masterclasses en cursussen bij o.a. Duncan Mc Tier, Bozo Paradzik, Anthony Woodrow, Janne Saksala, Franco Petrachhi en Edgar Meyer. Van laatst genoemde speelde hij in het Concertgebouw de première van diens duo voor Viool en Contrabas, waarvan door de AVRO opnamen werden gemaakt. In 2002 en 2003 maakte hij deel uit van het European Union Youth Orchestra onder leiding van Vladimir Ashkenazy.

RICK EN AMSTERDAM SINFONIETTA
Nog tijdens mijn studie aan het conservatorium deed ik auditie voor aanvoerder contrabas bij Amsterdam Sinfonietta. Het bijzondere aan spelen in een ensemble als Amsterdam Sinfonietta is voor mij de intense en energieke manier van kamermuziek spelen. Naast Sinfonietta ben ik ook aanvoerder contrabas bij Het Gelders Orkest en speel ik veel kamermuziek en solorecitals.



Terug naar overzicht

Jacobien Rozemond

Jacobien Rozemond studeerde viool bij Davina van Wely en Ilya Grubert. In 1995 studeerde zij met een 10 cum laude af aan het Rotterdams Conservatorium en won de Essoprijs voor het beste eindexamen van het jaar aan deze Hogeschool. In datzelfde jaar was zij finaliste in de Vriendenkrans. Zij vervolgde haar studie bij David Takeno in Londen.
Jacobien Rozemond soleerde in een breed repertoire van Vivaldi en Brahms tot Schnittke en McCabe in onder meer Frankrijk, Hongarije, de Verenigde Staten (Tanglewood Music Festival) en Argentinië.

Tot 2007 was zij lid van het Ruysdael Kwartet waarmee ze de Kersjesprijs 2006 won.
Thans treedt zij veelvuldig op met het Amsterdam Bridge Ensemble, een pianokwartet dat ook concerten geeft in de kleinere bezettingen pianotrio en strijktrio. Als kamermusicus is zij een graag geziene gast op festivals in Nederland, Engeland, Italië en Australië.

Componisten hebben voor Jacobien Rozemond ook werk geschreven waarin haar vioolspel met het gebruik van haar stem is verweven. Zo is haar theatrale soloprogramma ontstaan rond de vertellingen van Duizend-en-één-nacht. De vioolsuite van René Samson, waarin ze als in een ‘one-womanshow’ haar vioolspel combineert met zang en voetbel, is op de cd verschenen van het Amsterdam Bridge Ensemble met kamermuziek van deze componist (bekroond met een 10 in Luister).

Recentelijk nam zij, tevens met het Amsterdam Bridge Ensemble, een –inmiddels door de pers bejubelde- CD op met kamermuziek van Hendrik Andriessen.
Andere opnamen maakte zij, onder meer, met het Leo Smit Ensemble met alle kamermuziek van Leo Smit en Nico Richter (ter nagedachtenis aan deze Nederlandse, door de Tweede Wereld Oorlog omgekomen componisten). Met het Ruysdael Kwartet maakte zij verschillende cd’s waaronder de geroemde First Steps met opnamen van strijkkwartetten uit de jonge jaren van later gevierde componisten (van Puccini tot Britten).

Van 1997 tot 2004 was Jacobien Rozemond lid van Combattimento Consort Amsterdam. Sinds 2003 is zij aanvoerder van de tweede violen bij Amsterdam Sinfonietta. Bij beide ensembles heeft zij tevens regelmatig als solist en concertmeester opgetreden. In het Tanglewood Music Festival Orchestra werkte zij als concertmeester samen met dirigent Seji Ozawa.



Terug naar overzicht

Karen Segal

De Australische violiste Karen Segal begon op zevenjarige leeftijd met pianoles en kort daarna met vioolles. Tot haar 16e waren de twee instrumenten voor haar gelijkwaardig; ze heeft o.a. met het Sydney Symphony Orchestra op 15 jarige leeftijd in Beethoven's 3e Pianoconcert gesoleerd voordat ze uiteindelijk toch voor de viool als hoofdinstrument koos.
In 1986 behaalde ze haar solistendiploma aan het Sydney Conservatorium of Music, waar ze bij John Harding en later bij Alice Waten studeerde. Tegelijkertijd speelde ze in de vaste kern van het Australian Chamber Orchestra tot ze in 1987 vertrok om bij Professor Klaus Maetzl aan de Hochschule für Musik und darstellende Kunst in Wenen verder te studeren. In de volgende 3,5 jaar speelde ze o.a. in Klangforum Wien (ensemble voor moderne muziek o.l v. Beat Furrer ) en leerde ze Josef Mertin kennen (een soort goeroe van de oude muziek aldaar), onder wiens leiding ze verschillende concerten in Oostenrijk speelde.
Bij Igor Ozim, Herman Krebbers en Zachar Bron volgde ze masterclasses voordat ze in 1990 naar Nederland verhuisde en vervolgens vast lid werd van het toenmalig geheten Nieuw Sinfonietta Amsterdam.

KAREN EN AMSTERDAM SINFONIETTA

Naast Amsterdam Sinfonietta speel ik vaak in het Combattimento Consort Amsterdam en remplaceer ik bij o.a. het Koniklijk Concertgebouworkest.
Mijn liefde voor de oude muziek uit ik op de barokviool met verschillende kleine ensembles. Bijzonder aan Sinfonietta vind ik de geconcentreerde manier van werken, de uitdagende programering en de mogelijkheid om zonder dirigent als kamermuziek ensemble te functioneren.


Terug naar overzicht

Kaori Yamagami

Terug naar overzicht

Diet Tilanus

Terug naar overzicht

Örs Köszeghy

Terug naar overzicht

Michiel Weidner

Terug naar overzicht

Maarten Mostert

Terug naar overzicht

Daniel Bard

Terug naar overzicht

Ernst Grapperhaus

Terug naar overzicht

Inki Varga

Terug naar overzicht

Els Goossens

Els Goossens studeerde viool bij Jeannelotte Herzberger en Jaap Schröder in Amsterdam. Daarnaast studeerde ze altviool aan het conservatorium van Den Haag bij Ferdinand Erblich. Els speelt op een Roger Hargrave van 2004. Vanaf de oprichting in 1988 heeft Els deel uitgemaakt van Amsterdam Sinfonietta. Ze is nauw betrokken bij het educatieve project KleuterSinfonietta. Verder is zij als freelance-altviolist werkzaam bij verschillende orkesten in Nederland. Ze speelt op haar barokalt mee met oudemuziek ensembles waar ze haar liefde voor barokmuziek die ze van haar leraar Jaap Schröder meegekregen heeft, kan uitleven.
Els heeft een bloeiende lespraktijk voor alt- en vioolles. Haar leerlingen varieren in leeftijd van 4 tot 70 jaar.

ELS EN AMSTERDAM SINFONIETTA

In een symfonieorkest word je als violist uitgemiddeld. Sinfonietta is zo klein dat ieder lid echt meetelt. Je hebt als individu dus meer verantwoordelijkheid voor het geheel.
Elk concert is een happening. Je raakt verslaafd aan de kick die dat geeft.


Terug naar overzicht

Frances Thé

Frances Thé werd in Tasmanië, Australië geboren en begon op vijfjarige leeftijd met vioolles. Nadat ze haar solisten-diploma in Australië had gehaald, kwam ze in 1991 naar Utrecht om haar studie te vervolgen, eerst enkele jaren bij Philip Hirshhorn en daarna bij Keiko Wataya.
In 1994 werd ze uitgenodigd door Sinfonietta om proefspel te doen, waarna ze vast lid werd van het orkest. Daarnaast werkt ze al vanaf 1992 als freelance violiste bij de grote symfonieorkesten van Nederland, en trad ze ook op met het voormalige Belgische kamerorkest ‘I Fiamminghi’. Frances is ook een gedreven barokvioliste en werkt de laatste jaren met diverse barokensembles en kamermuziekformaties.
Ze speelt op een zestiende-eeuwse Urquhart viool, die haar ter beschikking is gesteld door het Nationaal Muziekinstrumentenfonds.
Naast haar bestaan als musicus heeft Frances ook een eigen bedrijf als professioneel beëdigd vertaalster. Ze specialiseert zich in juridische vertalingen en, natuurlijk, vertalingen op het gebied van muziek.

FRANCES EN AMSTERDAM SINFONIETTA

‘Ik identificeer me sterk met dit ensemble, want ik kan me goed vinden in de gedrevenheid, de betrokkenheid en het idealisme die zo typerend voor Sinfonietta zijn. De gevarieerde en uitdagende programma’s spreken me erg aan. Ik bof enorm om met geestverwante collega’s te kunnen samenwerken.
Wat is nou bijzonder aan het werken bij Sinfonietta? Ik heb het gevoel dat elk concert een bijzondere ervaring is. Telkens weer schept het een bijzondere band tussen de musici en ook met ons publiek. Wat ik ook leuk vind is dat ik daarnaast alle tijd heb om met andere mensen te musiceren, en zeer divers repertoire te spelen. Dat ik overnacht moet schakelen van Brahms of Sjostakovitsj naar Buxtehude is weliswaar uitdagend, maar ook hartstikke gaaf! Als Sinfonietta weer met een nieuw project gaat beginnen, voel ik me helemaal opgeladen en heb ik er veel zin in – bepaald geen dagelijkse sleur, dus!’


Terug naar overzicht

Petra Griffioen

Ik heb viool gestudeerd bij Jeannelotte Hertzberger en Else Krieg in Amsterdam en Zwolle. Mijn leven naast Sinfonietta bestaat allereerst uit mijn gezin. Verder heb ik een aantal vioolleerlingen, en ik val ook in bij andere orkesten, zoals het Residentie Orkest en het Metropole Orkest. Dat laatste is vooral leuk vanwege de diversiteit aan muziekstijlen die daar voorbijkomt, want mijn muzikale belangstelling gaat veel verder dan de klassieke muziek. Het improviserend muziekmaken fascineert me, en vooral de basishouding die daarvoor nodig is: helemaal, zonder voorbehoud in het hier en nu aanwezig zijn. Sinds kort improviseer ik ook zelf, en ook mijn leerlingen moeten er af en toe aan geloven.

De laatste jaren speelt ‘educatie’ een belangrijke rol in mijn leven. Dat begrip houdt voor mij in: alles wat ik kan doen om de afstand tussen mij (en mijn muziek) en mijn (potentiële) publiek kleiner te maken. Bij Sinfonietta heeft dat onder meer geresulteerd in het programma KleuterSinfonietta. Elke keer is het weer een bijzondere ervaring om te zien hoe kleuters geboeid kunnen luisteren naar echte Sinfonietta-muziek. Wat ik ook erg leuk vind, is dat ik inmiddels niet meer de enige ben binnen Sinfonietta die besmet is geraakt met het ‘educatie-virus’. Meer dan de helft van het orkest is inmiddels betrokken bij één of meer projecten, en er wordt actief nagedacht over volgende projecten.

PETRA EN AMSTERDAM SINFONIETTA

Het was in 1991, ik studeerde nog op het conservatorium en werd ingedeeld voor een orkestproject wat geleid zou worden door Lev Markiz. Ik had er niet veel zin in, want de wildste verhalen deden over hem de ronde, en het laatste project onder zijn leiding was halverwege afgeblazen omdat hij niet verder wilde dirigeren (er kwamen te vaak orkestleden te laat, zoiets). Maar dit project, met strijkersmuziek van Strawinsky, verliep erg leuk. Ik had er zelf ook heel veel plezier in, en dat was blijkbaar te merken, want na afloop greep Lev mij in de kladden en zei zoiets als: “...ik wil dat jij bij Sinfonietta komt spelen”.
En zo geschiedde...en er ging een wereld voor me open. Hier werd echt gewerkt, echt muziekgemaakt, echt gestreden ook af en toe, maar het ging ergens over. En ook.....hier viel voor mij iets te leren! Die kans heb ik met beide handen aangegrepen, en zonder Sinfonietta zou ik niet de violist zijn die ik vandaag de dag ben.
Spelen bij Amsterdam Sinfonietta is anders. We kennen elkaar goed en vertrouwen elkaar. Spelen zonder dirigent vind ik een bevrijding. Je kan vertrouwen op wat je hoort; als het goed gaat, speelt het hele orkest op één adem. Natuurlijk lukt het niet altijd, maar we gaan er ieder concert opnieuw helemaal voor.



Terug naar overzicht

Nicoline van Santen

Terug naar overzicht

Arnieke Beilschmidt-Ehrlich

Terug naar overzicht

Ingrid van Dingstee

Ingrid van Dingstee, geboren in 1975, begon op 5-jarige leeftijd met vioolspelen. Na drie jaar kreeg zij les van Jan Repko en Davina van Wely. Van 1996 tot 1998 studeerde Ingrid bij Victor Liberman en Keiko Wataya aan het Sweelinck conservatorium in Amsterdam en behaalde zij met het cijfer 10 met onderscheiding haar DM diploma. Zij vervolgde haar studie bij Alexander Kerr en behaalde in juni 2000, eveneens met onderscheiding, haar tweede fase diploma. Ze heeft masterclasses gevolgd bij onder andere Herman Krebbers, Boris Belkin en Aaron Rosand en nam drie keer deel aan de International Mastercourse Keshet Eilon in Israel, waar zij onder meer les kreeg van Ida Haendel en Haim Taub. Ingrid geeft regelmatig solorecitals en trad als soliste op met diverse orkesten, onder andere in het vioolconcert van Beethoven en Brahms’ dubbelconcert. In 1993 behaalde Ingrid de eerste prijs bij het Davina van Wely concours in Den Haag.

Daarnaast speelt zij veel kamermuziek, onder andere als primarius in het “Van Dingstee Kwartet”. Dit kwartet geeft regelmatig concerten zowel in Nederland als daarbuiten (Frankrijk, Zweden, Duitsland, VS en Engeland). In april 2001 behaalde het “Van Dingstee Kwartet” een 2de prijs op het internationale kamermuziekconcours Charles Hennen. Van 2001 tot 2003 volgde het kwartet de deeltijdopleiding aan de Nederlandse Strijkkwartet Akademie. Voor meer informatie over het Van Dingstee Kwartet zie http://www.vandingstee.com.

Ingrid is ook als orkestmusicus zeer actief. Sinds 2001 is Ingrid 1ste violiste in Amsterdam Sinfonietta. Daarnaast remplaceert zij regelmatig in verschillende Nederlandse orkesten, zoals het Koninklijk Concertgebouworkest, het Nederlands Philharmonisch Orkest, het Nederlands Kamerorkest en het Radio Philharmonisch Orkest. Ingrid bespeelt een Nicolaus Gagliano 1739, aan haar in bruikleen gegeven door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds.

INGRID EN AMSTERDAM SINFONIETTA

Als actief kamermusicus was ik natuurlijk zeer geinteresseerd in Amsterdam Sinfonietta of Nieuw Sinfonietta Amsterdam, zoals het in 2001 nog heette. Een relatief klein orkest nodigt uit tot een manier van spelen, die kamermuziek benadert. Elk orkestlid wordt geacht te luisteren naar het geheel en daar iets aan toe te voegen door de juiste muzikale keuzes te maken. Toen ik in 2001 auditie deed voor het orkest, had ik al meermalen een project meegespeeld. Hoewel audities doen niet mijn grootste hobby is, leek dit orkest zeer goed te passen in mijn muziekleven. Deze overweging plus het feit, dat de auditie in de prachtige Kleine Zaal van het Concertgebouw Amsterdam was, hebben mij gelukkig doen besluiten deel te nemen aan de auditie. Sindsdien zijn mijn strijkkwartet, het Van Dingstee Kwartet, en Amsterdam Sinfonietta voor mij de constante factoren in mijn muziekleven. Dit aangevuld met lesgeven en remplaceren in andere symfonieorkesten, zoals het Koninklijk Concertgebouworkest voel ik mij een bevoorrecht musicus. Alle facetten, die muziek zo mooi maken, komen tot hun recht, van de grote Brahms symfonieën tot diens strijkkwartetten, in originele of strijkorkestversie.



Terug naar overzicht